Als je leerkrachten in Nederland ergens een plezier mee wilt doen, moet je hun administratieve lastendruk verlagen. De Nederlandse docent hecht hieraan veel meer waarde dan zijn vakbroeders in Polen, België en het Verenigd Koninkrijk.
Dit blijkt uit een groot internationaal onderzoek onder leerkrachten en schooldirecteuren van basis- en voortgezet onderwijs in opdracht van uitgeverij Malmberg, onderdeel van de Finse uitgeefmultinational Sanoma.
In Nederland geeft 80 procent van de docenten aan het liefst minder tijd kwijt te zijn aan administratief werk. Van de Finse leraren bepleit nog geen 20 procent vermindering van de administratie. Finland wordt vaak afgeschilderd als het mekka van het onderwijs, waar zonder inspectie maar met hoogopgeleide leerkrachten al jarenlang goede resultaten worden geboekt.
Bijna tweederde van de Nederlandse docenten verlangt ernaar minder tijd te hoeven steken in taken die niet direct met lesgeven te maken hebben. Alleen in Groot-Brittannië is dat nog meer; in Finland, België en vooral Polen leeft die behoefte helemaal niet.
Onderzoeksbureau The Bridge ondervroeg voor Sanoma in totaal 7.830 leerkrachten en bijna duizend directieleden in Nederland, Vlaanderen en Wallonië, Hongarije, Polen, Verenigd Koninkrijk en Finland. Doel was inzicht te krijgen in het gebruik van digitale leermiddelen, en in de praktijkproblemen en wensen van leerkrachten bij het lesgeven.
Zo blijken leraren in vooral Wallonië en Engeland gebruik te maken van zelf vervaardigd lesmateriaal, terwijl de Finnen en Nederlanders bij uitstek vertrouwen op de producten van de educatieve uitgevers. Nederlandse docenten zeggen weinig behoefte te hebben aan hulpmiddelen om het leerresultaat verder te verhogen.
Een paar opmerkelijke verschillen bestaan in de prioriteitenlijstjes van leerkrachten en directies in het basisonderwijs. Beide partijen vinden meer tijd voor de individuele leerling het allerbelangrijkste. Maar de directies hechten veel meer waarde aan betere resultaten dan leraren, die op hun beurt het terugdringen van administratie en niet-onderwijstaken veel zwaarder wegen
Bron: Volkskrant